در دو دهه اخیر، منطقه خاورمیانه و آسیای مرکزی شاهد تغییرات مهمی در زمینههای سیاسی، اقتصادی و ژئواستراتژیک بوده است. رقابت بین قدرتهای بزرگ، پروژههای زیرساختی مانند «کمربند و جاده» چین و تحولات انرژی، باعث شده تا همکاری اقتصادی در این منطقه به سطح بالاتری ارتقا یابد. در این راستا، ایران در تلاش است با استفاده از موقعیت جغرافیایی و ظرفیتهای داخلی خود، نقش فعالی در توسعه همکاریهای منطقهای ایفا کند.
انعقاد توافقنامه تجارت آزاد میان ایران و اتحادیه اقتصادی اوراسیا (EAEU) یکی از گامهای مهم ایران در این مسیر است. این توافق از لحاظ اقتصادی و سیاسی برای جایگاه ایران در خاورمیانه و آسیای مرکزی اهمیت ویژهای دارد.
خاورمیانه و آسیای مرکزی به عنوان پل ارتباطی شرق و غرب، با توجه به تغییرات در تجارت جهانی و افزایش اهمیت کریدورهای ترانزیتی، وارد مرحله جدیدی از همکاری اقتصادی شدهاند. کشورهای منطقه مانند ترکیه، امارات، قزاقستان و ازبکستان به سمت توافقهای جامع تجاری حرکت کردهاند و حضور فعال قدرتهای بزرگ مانند چین، روسیه، آمریکا و اروپا نیز رقابت اقتصادی را تشدید کرده است. در این شرایط، ایران با موقعیت استراتژیک خود، نقش مهمی در اتصال مناطق و شکلدهی به نظم اقتصادی جدید ایفا میکند.
ایران با وجود موقعیت جغرافیایی ممتاز، در گذشته حضور فعالی در توافقهای تجاری نداشته و محدود به توافقهای ترجیحی بوده است. این وضعیت به دلیل عوامل مختلفی مانند تحریمهای بینالمللی و کاستیهای زیرساختی رخ داده است. اما در سالهای اخیر، ایران با تغییر رویکرد به سمت تنوعبخشی در همکاریهای منطقهای، مسیر جدیدی برای ادغام اقتصادی خود ترسیم کرده است.
توافقنامه ترجیحی موقت میان ایران و اتحادیه اقتصادی اوراسیا که از آبان ۱۳۹۸ اجرایی شد، نقطه شروعی مهم در همگرایی اقتصادی ایران با این بلوک بوده است. طی این توافق، تجارت دوجانبه به طور قابل توجهی افزایش یافته و ترکیب کالایی صادرات ایران به سمت تنوع بیشتر حرکت کرده است. این دوره آزمایشی همچنین فرصتی برای ایران فراهم کرد تا فرآیند تطبیق تعرفهها و هماهنگی میان نهادهای مختلف را بهبود بخشد و در طراحی نسخه دائم توافق تأثیرگذار باشد.